كه مويه‌گران و نوحه‌سرايان‌اند . « 1 »

--> ( 1 ) . محقق محترم در پا برگ چنين نوشته‌اند : اين حديث در نسخه‌يى كه آغاز آن كاستى دارد و در مجموعه شماره نهم نسخه‌هاى خطى كتابخانه ظاهريه به شماره 232 / الف آمده است ولى در اين نسخه كه آن را اساس قرار داده‌ايم سلسله سند افتاده است ، سپس درباره كلمه عربى مرغابى توضيحى داده و افزوده‌اند با همه كوششى كه براى پيدا كردن نسخه‌يى كامل كرده‌اند به نسخه كامل دسترس پيدا نكرده‌اند و گفته‌اند گمان مىكنند يك يا دو برگ افتادگى دارد و سلسله سند را از ص 35 ج 4 چاپ اول اسد الغابة گرفته‌اند آنگاه نوشته‌اند كه براى روشن شدن مطلب نوشتهء ابن اثير را كلمه به كلمه مىآوريم كه چنين است . ابو احمد عبد الوهاب بن على امين و چند تن ديگر از گفتهء ابو الفتح محمد بن عبد الباقى بن احمد بن سليمان و ابو الفضل بن خيرون و ابو طاهر احمد بن حسن باقلانى به طريق اجازه ما را خبر دادند كه هر دو مىگفته‌اند ابو على بن شاذان براى ما نقل كرد كه خبر زير بر ابو محمد حسن بن محمد بن يحيى بن حسن بن جعفر بن عبيد اللّه بن حسن بن على بن حسين بن على بن ابى طالب خوانده شد و مورد گواهى او قرار گرفت ، كه مىگفته است پدر بزرگم ابو الحسين يحيى بن حسن از سعيد بن نوح ، از ابو نعيم فضل بن دكين ، از عبد الجبار بن عباس از عثمان بن مغيره ما را خبر داد كه مىگفته است ، چون ماه رمضان - سال چهلم - فرا رسيد على عليه السّلام شبى در خانه حسن و شبى در خانه حسين و شبى در خانه عبد اللّه بن جعفر - شوهر زينب - روزه مىگشود و بيش از سه لقمه نمىخورد و مىفرمود خوش مىدارم هنگامى كه فرمان خدا - مرگ - مىرسد شكم من خالى باشد و يكى دو شب ديگر بيشتر باقى نمانده است . و گويد پدربزرگم همچنين از گفتهء زيد بن على از قول عبيد اللّه بن موسى از حسن بن كثير ، از پدرش نقل مىكرد كه مىگفته است در آن شب چون على عليه السّلام براى نماز صبح خواست از خانه بيرون آيد مرغابىها به استقبال او شتافتند . ابن اثير در پى اين روايت مىگويد ، اين موضوع دليل بر آنست كه على عليه السّلام ماه و شب و ساعتى را كه در آن كشته شده مىدانسته است . مىگويم - محقق كتاب - اين موضوع را ابن اثير در كتاب كامل خود هنگام نوشتن مرگ